Riverside – Second Life Syndrome

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΑΧΩΒΙΚΟΙ-ΙΑΚΩΒΙΝΟΙ ‘ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ’ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ. ΤΗΝ ΠΟΤΙΣΑΝ ΜΕ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΗ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΣΑΦΩΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΩΣ ΕΚΕΙ.

ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΟ ΤΙΤΛΟ Η «Η Αριστερά θα δώσει πάλι τη λύση».

ΤΟ ΒΙΩΣΑΜΕ 42 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ‘ΣΥΜΠΑΝΤΑ’ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΛΑΝΤΙΑΣ ΑΠΟΛΗΞΕΩΣ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ. ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΤΕ ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΚΑ ΠΛΑΝΗΜΕΝΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΞΕΓΡΑΨΑΤΕ…ΕΩΣ ΕΔΩ.

 

http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/interviews/?nid=4271

 

-Από τα χρόνια του αγώνα, τι είναι αυτό που μέσα σας, βαθιά, περισσότερο σάς έχει λείψει;

«Μού λείπει η ευτυχισμένη και μεγάλη πατρίδα μου. Πονάω την Ελλάδα, πονάω το λαό της και πιστεύω ότι αν αυτή η χώρα λύσει τα οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα και φτάσει σ’ ένα επίπεδο υψηλό ώστε να βγάλει ο λαός ό,τι καλύτερο έχει μέσα του, πιστεύω ότι τότε θα γίνει πάλι μια δεξαμενή ταλέντων. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ γενήθηκαν τόσο μεγάλες φυσιογνωμίες. Κάθε Ελληνας είναι κι ένας ποιητής. Κάποτε στην Κολούμπια με πλησίασε ένας εργάτης και μού είπε ότι γράφει στίχους. Τους μελοποίησα κι έκανα επιτυχία με τον Μπιθικώτση. Μόλις μαθεύτηκε, άρχισαν κι άλλοι εργάτες να μού στέλνουν τους δικούς τους στίχους. Κάποτε πάλι πέρασα με κοκκινο. Μόλις με πλησίασε ο τροχονόμος, με αναγνώρισε: «Εχω ποιήματα!» μού είπε και αυτός».
 ΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑΛΕΝΤΑ ΑΓΑΠΗΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΑΝ ΤΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΤΟ ΜΕΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ.(ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΕΝ ΧΟΡΩ ΕΔΩ)
ΣΤΟ ΜΑΤΡΙΞ – ΠΛΕΓΜΑ ΣΑΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΤΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΙΑΧΩΒΙΚΗ-ΙΑΚΩΒΙΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΩΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΟΙΚΗΣΕΤΕ ΑΚΟΜΗ….. ΤΑ ΔΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΤΩΝ 3ων ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΑΣ. ΣΑΣ ΤΑ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ.
 Rest in Peace Piotr Grudzinski and thank you.. 😦
I just want to feel your sigh on my neck
Want to feel your breath
Feel your need to stay
You don’t know my name
Don’t know my face
Only thoughts I share in my secret place
Secret exhibition
Cure for loneliness
I’ve ground to a halt
There’s no turning back
You know there are things I just can’t forget
You’ve helped me so much
To learn to be detached
But when that all shattered I felt I’d broken my fall
Couldn’t pretend that I felt strong about us anymore
Without that help I finally started to live my own life
And I know I don’t need you now
Secret exhibition
Cure for loneliness
Life is much too short to be whiled away with tears
Secret exhibition
Cure for loneliness
I erase you now
I don’t need you now
I erase you now with all of my past
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s